Gids voor de selectie van de transformatorstroomweerstandstester

Drie maanden geleden, tijdens het assisteren van een 500kV-onderstation bij de inkoopprocesbeoordeling voor onderhoudsmaterieel voor hoofdtransformatoren, stuitten we op een grote storing tijdens de fase van on-site vergelijkende tests met DC-weerstandstesters die door vijf verschillende bieders waren ingediend. Bij het meten van de laagspanningswikkelingsweerstand van een 240 MVA hoofdtransformator, produceerden vier van de instrumenten metingen met een afwijking van meer dan 8% - wat volledig niet voldeed aan de industriestandaardvereisten zoals vastgelegd in DL/T 845.3-2019 - ondanks het feit dat hun productbrochures allemaal prominent een nauwkeurigheid van ±0,2% claimden.
Veel stroombedrijfs- en onderhoudsteams selecteren DC-weerstandstesters uitsluitend op prijs en maximale uitgangsstroom. Echter, zodra ze de apparaten in het veld meenemen, ontdekken ze vaak kritieke gebreken: ofwel de test snelheid is tergend langzaam - wat een wachttijd van 30 minuten vereist om een meting te verkrijgen - ofwel de demagnetisatiefunctie is ineffectief, waardoor de transformator na het testen restmagnetisme niveaus heeft die de veiligheidslimieten overschrijden. Bijgevolg worden instrumenten die tienduizenden yuan kosten niets meer dan dure presse-papiers. Vandaag zal ik de uitgebreide selectiecriteria en praktische inzichten die ons team heeft gedestilleerd uit 10 jaar uitgebreide veldtestervaring volledig onthullen.

Een definitie in één zin: Het is een gespecialiseerd testinstrument dat speciaal is ontworpen voor gebruik in energiecentrales en onderstations, dat gebruikmaakt van de DC-spanningsvalmethode om de DC-weerstand van inductieve belastingen te meten - zoals wikkelingen van vermogenstransformatoren, motorwikkelingen en reactoren. De primaire functie is het detecteren van defecten zoals slechte wikkelingslasnaden, gecompromitteerde contactomstandigheden binnen schakelautomaten en kortsluitingen tussen windingen.

• Meet snel de DC-weerstand van transformatorwikkelingen, waardoor vroege detectie van latente defecten zoals slechte wikkelingslassen of overmatige contactweerstand in schakelautomaten mogelijk is.
• Beschikt over een ingebouwde demagnetisatiefunctie die restmagnetisme in de transformatorkern na het testen elimineert, waardoor overmatige excitatie-inschakelstromen tijdens de ingebruikname worden voorkomen.
• Ondersteunt gelijktijdige driefasentests; metingen voor alle driefasige wikkelingen kunnen worden voltooid zonder de testkabels opnieuw te hoeven configureren, waardoor de efficiëntie met meer dan 300% wordt verhoogd.
• Integreert een anti-interferentie ontwerp, wat zorgt voor stabiele en nauwkeurige data-acquisitie, zelfs in de elektrisch geladen omgeving van een onderstation.

• Kan geen AC-weerstand of impedantie meten (dit is de functie van een AC-impedantietester).
• Kan geen vervanging zijn voor een isolatieweerstandstester (megohmmeter) voor isolatietests.
• Kan geen vervanging zijn voor een transformatortrappenverhoudingstester voor verhoudingsmetingen.
• Kan geen extreem hoge weerstanden meten die het meetbereik van het instrument overschrijden (doorgaans beperkt tot 20 kΩ).
• Kan geen isolatiefouten tussen windingen detecteren (dit is de functie van een tussenwinding-weerstandstester).

• Elektriciteitsbedrijven en onderhoudsteams van energiecentrales die preventieve tests of ingebruikname-acceptatietests voor transformatoren vereisen.
• Organisaties met een vergunning voor de installatie, het onderhoud of de test van elektrische installaties, voor gebruik tijdens de installatie en ingebruikname van apparatuur.
• Transformatorfabrikanten die wikkelingsweerstandstests vereisen vóór de verzending vanuit de fabriek.
• Onderhoudsdienstverleners voor motoren die DC-weerstandstests vereisen voor de wikkelingen van grootschalige elektromotoren.

• Gebruikers die alleen laagspanningsdistributietests uitvoeren en geen hoge stroomsterkte boven 10A nodig hebben.
• Gebruikers met een budget onder de 8.000 RMB; producten in dit prijsbereik hebben doorgaans vals opgeblazen stroomspecificaties, en hun "demagnetisatie" functies zijn vaak louter decoratief.
• Onderzoeksinstituten die studies uitvoeren naar materiaalweerstand; u moet een gespecialiseerde micro-ohmmeter aanschaffen - verspil uw geld niet aan dit apparaat.
• Gebruikers die uitsluitend werken met distributietransformatoren met een kleine capaciteit (10kV klasse); de aanschaf van een model met hoge stroomsterkte van meer dan 40A is een complete verspilling van middelen.

Veel fabrikanten hebben de neiging om het belang van triviale parameters te overdrijven; echter, de enige factoren die daadwerkelijk van invloed zijn op de operationele werkzaamheden in het veld zijn de volgende:

1. Selectie van uitgangsstroom moet overeenkomen met de transformatorcapaciteit
   De Chinese Nationale Norm DL/T596 schrijft voor dat de teststroom niet minder dan 10% van de nominale stroom van de transformator mag zijn; echter, in werkelijke veldtoepassingen is een dergelijke hoge stroom vaak niet nodig. Op basis van onze ervaring:
   
   • 10kV Distributietransformatoren (≤ 2500kVA): 5–10A is voldoende.
   • 110kV Hoofdtransformatoren (≤ 180MVA): 10–20A is geschikt.
   • 220kV Hoofdtransformatoren (≤ 360MVA): 20–40A wordt aanbevolen.
   • 500kV Hoofdtransformatoren: Een uitgang van meer dan 40A is verplicht.
   Als de stroom te laag is, worden de gegevens instabiel; omgekeerd, als deze te hoog is, is deze onnodig en vergroot deze alleen het gewicht en de kosten van de apparatuur. Sommige fabrikanten claimen een nominale uitgang van 40A, maar de werkelijke uitgang is slechts 25A; dit verschil kan resulteren in testgegevens die meer dan 15% hoger zijn dan de werkelijke waarden. Bij aankoop in het veld moet u erop staan dat de fabrikant een demonstratie onder belasting uitvoert en een ampèremeter gebruikt om de werkelijke uitgangsstroom te verifiëren.
2. Driefasetestcapaciteit bepaalt de efficiëntie in het veld
   Oudere instrumenten zijn beperkt tot eenfasige tests; het meten van een enkele driefasetransformator vereist het drie keer aansluiten van kabels en drie keer wachten op stabilisatie - een proces dat minstens 15 minuten duurt. Huidige mainstream modellen ondersteunen echter gelijktijdige driefasetests, waardoor alle drie de fasen met slechts één set kabelverbindingen volledig kunnen worden gemeten, wat de klus in slechts 5 minuten voltooit. We hebben vergelijkende tests uitgevoerd: het meten van een 110kV hoofdtransformator duurde gemiddeld 18 minuten met een eenfasig instrument, terwijl het gemiddeld 6 minuten duurde met een driefasig instrument - een drievoudige toename van de efficiëntie. Als u vaak meerdere transformatoren moet testen, is deze functie absoluut de extra investering van 10.000 tot 20.000 RMB waard.
3. De Demagnetisatiefunctie is niet alleen voor de show
   Na het uitvoeren van een DC-weerstandstest op een transformator, blijft er restmagnetisme achter in de ijzeren kern. Als de transformator onmiddellijk weer in gebruik wordt genomen, kan dit restmagnetisme een enorme inschakelstroom genereren, wat een beschermende uitschakeling kan veroorzaken. Instrumenten zonder demagnetisatiefunctie vereisen een natuurlijke demagnetisatieperiode van 2–3 uur na voltooiing van de test. Instrumenten uitgerust met een handmatige demagnetisatiefunctie vereisen 10–15 minuten handmatige bediening. Instrumenten met automatische demagnetisatie voeren het proces onmiddellijk na de test uit, waarbij de hele procedure in slechts 2–3 minuten wordt voltooid. Momenteel is het een verplichte eis dat hoofdtransformatoren met een nominale waarde van 220kV en hoger zijn uitgerust met een automatische demagnetisatiefunctie.
4. Wat betreft de testsnelheid: focus op stabilisatietijd, niet op weergavetijd
   Sommige fabrikanten adverteren dat hun apparaten "gegevens produceren in 30 seconden"; in werkelijkheid wordt de meting weergegeven voordat de stroom volledig is gestabiliseerd, waardoor de gegevens volledig onbetrouwbaar zijn. De juiste testprocedure volgt deze reeks: Bedrading → Opladen → Stroomstabilisatie → Bemonstering → Weergave. Dit hele proces duurt minstens 1–3 minuten (voor transformatoren met kleine capaciteit) of 3–5 minuten (voor transformatoren met grote capaciteit). We raden het volgende aan: voer bij het uitvoeren van on-site vergelijkingen drie opeenvolgende metingen uit op dezelfde transformator. Als de afwijking tussen deze drie datapunten meer dan 1% bedraagt, geeft dit aan dat het instrument onvoldoende stabiliteit heeft.
5. Functie voor het testen van schakelautomaten: Sterk aanbevolen
   Tegenwoordig zijn de hoofdtransformatoren in onderstations overwegend transformatoren met lastschakelaars (OLTC), met schakelaars met 9 of 17 posities. Met een instrument dat geen speciale testfunctie voor schakelaars heeft, moet de operator na het testen van elke individuele stap handmatig de schakelpositie wijzigen; ze moeten dan opnieuw wachten tot de stroom is gestabiliseerd voordat ze verder gaan. Bijgevolg kan het testen van alle 9 posities minstens een uur duren. Daarentegen kan een instrument uitgerust met een testfunctie voor schakelaars automatisch en continu alle schakelposities meten, waardoor het hele proces in slechts 10 minuten wordt voltooid en tegelijkertijd een karakteristieke curve voor de schakelaar wordt gegenereerd. Deze functie voegt slechts 3.000–5.000 RMB toe aan de kosten van het apparaat, maar verhoogt de operationele efficiëntie ter plaatse met meer dan vijf keer.
6. Hoe lichter, hoe beter
   Onderhoudspersoneel moet hun instrumenten vaak meenemen tijdens het beklimmen van de structurele raamwerken binnen onderstations. Oudere modellen, met een gewicht van ongeveer 20 kg, waren zwaar, zelfs voor twee personen om op te tillen; nieuwere modellen - ontworpen met moderne schakelende voedingen - wegen echter ongeveer 10 kg, waardoor één persoon ze gemakkelijk kan dragen. Dit lichtgewicht ontwerp is bijzonder cruciaal in 500kV-onderstations, waar de structurele raamwerken hoog zijn en de trappen steil.

• Transformatoren met grote capaciteit (≥240 MVA) hebben een hoge wikkelingsinductie. Zelfs bij gebruik van een 40A stroomuitgang duurt de stabilisatietijd nog steeds 5–8 minuten. Dit is een fysieke beperking; geen enkel instrument kan echt "instantane gegevens" leveren.
• In omgevingen onder -10°C degradeert de capaciteit van lithium-ionbatterijen met meer dan 30%. Voor buitengebruik tijdens de winter in de noordoostelijke of noordwestelijke regio's van China moeten adequate thermische isolatiemaatregelen worden genomen, of moet een model op wisselstroom worden geselecteerd.
• Bij het meten van extreem hoge weerstanden (≥5 kΩ) neemt de nauwkeurigheid af tot ongeveer ±1%. Dit is een inherente beperking van de DC-spanningsvalmethode.
• Testkabels moeten stevig worden aangesloten; slechte contacten kunnen een extra weerstand van 1–5 mΩ introduceren, wat aanzienlijke invloed heeft op de resultaten bij het testen van wikkelingen met lage weerstand.
• Tijdens driefasetests, als er aanzienlijke verschillen zijn in de inductiewaarden van de drie wikkelingen (zoals gebruikelijk bij bepaalde geïmporteerde transformatoren), kan de ene fase snel stabiliseren terwijl de andere langzaam stabiliseert; handmatige aanpassing kan in dergelijke gevallen nodig zijn.

1. Voor DC-weerstandstests op 10 kV distributietransformatoren (≤2500 kVA) is een instapmodel met een 10A uitgang voldoende. Eenfase testen is adequaat, waarbij elke fase 2–3 minuten nodig heeft om te testen. Resultaten worden als "geslaagd" beschouwd als de gemeten waarde binnen 120% van de door de fabrikant gespecificeerde waarde valt, en als de driefasige ongebalanceerde verhouding ≤4% is.
2. Voor DC-weerstandstests op 110 kV hoofdtransformatoren (≤180 MVA) wordt een mainstream model met een 20A uitgang aanbevolen. Dit model moet een driefasetestfunctie hebben, waardoor alle drie de fasen met één set verbindingen kunnen worden gemeten, wat het proces in 5–8 minuten voltooit. Als de transformator lastschakelaar (OLTC) functionaliteit heeft, wordt een model met een speciale testfunctie voor schakelaars aanbevolen, waardoor 9 schakelposities binnen 10 minuten kunnen worden getest.
3. Voor DC-weerstandstests op 220 kV hoofdtransformatoren (≤360 MVA) is een high-end model met een 40A uitgang vereist. Dit model moet een automatische demagnetisatiefunctie bevatten en gelijktijdige driefasetests ondersteunen. De testduur is doorgaans 8–12 minuten, gevolgd door een demagnetisatieperiode van 3–5 minuten. Voor transformatoren uitgerust met lastschakelaars wordt een model met een 17-traps schakeltestfunctie aanbevolen.
4. Voor DC-weerstandstests van 500kV hoofdtransformatoren (≥750 MVA) moet u een high-end model selecteren met een uitgang van 40A of hoger. Dit apparaat moet automatische demagnetisatie en restmagnetisme detectiemogelijkheden hebben, en gelijktijdige driefasetests ondersteunen. De testduur varieert doorgaans van 10 tot 15 minuten, met een demagnetisatietijd van 5 tot 8 minuten. Het wordt aanbevolen om een model met een data-uploadfunctie te kiezen om de generatie van testrapporten te vergemakkelijken.
5. Voor DC-weerstandstests van generatorrotorwikkelingen - waar de weerstandswaarden doorgaans erg laag zijn (doorgaans ≤100 mΩ) - moet u een model met hoge precisie (±0,2% nauwkeurigheid) selecteren. Een uitgangsstroom van 10–20A is volledig voldoende. Bij het evalueren van dergelijke apparaten, geef prioriteit aan de nauwkeurigheid van het laag-weerstand meetbereik in plaats van de nauwkeurigheid van het algehele brede meetbereik.

Misvatting: Hoe hoger de stroom, hoe beter. Niet alle scenario's vereisen hoge stroom. Voor 10kV distributietransformatoren is 10A volledig voldoende; blind kiezen voor 40A vergroot alleen het gewicht en de kosten van de apparatuur, en verbruikt meer stroom tijdens veldtests. Onze aanbeveling is om het stroomniveau te selecteren op basis van de transformatorcapaciteit: 10A voor distributietransformatoren, 20A voor 110kV hoofdtransformatoren, en 40A voor 220kV transformatoren en hoger. Deze aanpak biedt de meest economische oplossing.

Misvatting: Geïmporteerde merken zijn inherent beter dan binnenlandse. Momenteel is de technologie achter DC-weerstandstesters van toonaangevende binnenlandse fabrikanten - zoals de ZGY-serie van Wuhan Guodian Zhongxing en de ZBZ-serie van Wuhan Guobai Electric Power - zeer volwassen. Wat betreft uitgangsstroom, testsnelheid en demagnetisatiecapaciteiten, presteren deze binnenlandse modellen vaak beter dan hun geïmporteerde tegenhangers. Bovendien zijn ze geprijsd op slechts een derde van de kosten van geïmporteerde eenheden en bieden ze handigere after-sales ondersteuning, waardoor de aankoop van geïmporteerde apparatuur volledig overbodig is. Tenzij de toepassing zeer gespecialiseerde scenario's betreft (bijv. kerncentrales of hogesnelheidstreinsystemen), is binnenlandse apparatuur volledig voldoende.

Misvatting: Hoe meer functies, hoe beter. Sommige fabrikanten stoppen hun apparaten vol met een reeks overbodige functies - zoals Bluetooth-connectiviteit, cloudopslag en kleurentouchscreens - die geen praktisch nut hebben tijdens daadwerkelijke veldtests en, sterker nog, de kans op apparatuurstoringen vergroten. Onze aanbeveling is om prioriteit te geven aan kernfunctionaliteiten (uitgangsstroom, driefasetest, demagnetisatie en schakeltest) en flitsende, niet-essentiële functies zoveel mogelijk te vermijden.

Misvatting: Hoe sneller de testsnelheid, hoe beter. DC-weerstandstests vereisen wachten tot zowel de stroom- als spanningsmetingen zijn gestabiliseerd voordat een meting kan worden genomen; het te snel proberen te nemen van metingen zal resulteren in onnauwkeurige gegevens. Standaard Testtijden: Kleine capaciteitseenheden duren 2–3 minuten; middelgrote capaciteitseenheden duren 5–8 minuten; en grote capaciteitseenheden duren 8–15 minuten. Als een fabrikant beweert "gegevens binnen 30 seconden" te leveren, offert deze in feite nauwkeurigheid op voor snelheid, waardoor de resulterende gegevens onbetrouwbaar zijn.

Veelvoorkomende misvatting: Hoe hoger de nauwkeurigheid, hoe beter. In-field testen is onderhevig aan variabelen zoals temperatuur, contactweerstand en restmagnetisme, die inherent een zekere mate van datadispersie introduceren. De nationale norm schrijft een nauwkeurigheid van ±1% voor; de ±0,5% nauwkeurigheid die door de meeste mainstream apparaten op de markt wordt geboden, is volledig voldoende. Twee keer zoveel uitgeven om een apparaat met ±0,2% nauwkeurigheid te kopen, levert een verwaarloosbaar verschil op - minder dan 0,3% - in werkelijke veldtoepassingen, waardoor het volledig overbodig is. Tenzij het apparaat bedoeld is voor laboratoriummetrologie, is ±0,5% nauwkeurigheid meer dan voldoende.

Volg deze prioriteitsvolgorde om ervoor te zorgen dat u de juiste keuze maakt:

1. Controleer eerst de uitgangsstroom: Selecteer op basis van de transformatorcapaciteit. Voor distributietransformatoren wordt 10A aanbevolen; voor 110kV hoofdtransformatoren, 20A; en voor 220kV en hogere spanningsunits, 40A. Sta erop dat de fabrikant een live, belaste test uitvoert; als ze dit niet kunnen demonstreren, sla het apparaat dan onmiddellijk over.
2. Overweeg vervolgens de testmodus:Als u vaak hoofdtransformatoren test, is een driefasetestfunctie verplicht; als u alleen distributietransformatoren test, is een eenfasemodus voldoende.
3. Demagnetisatiefunctie:Voor hoofdtransformatoren met een nominale waarde van 220kV en hoger is een automatische demagnetisatiefunctie essentieel; voor 110kV en lagere spanningsunits is handmatige demagnetisatie voldoende.
4. Testen van schakelaars:Als u vaak werkt met transformatoren uitgerust met lastschakelaars (OLTC), wordt het selecteren van deze functie sterk aanbevolen, omdat deze de efficiëntie van veldtesten vijf keer kan verhogen.
5. Overweeg ten slotte gewicht en draagbaarheid:Zorg ervoor dat het apparaat echt handig is voor veldgebruik; eenheden die meer dan 15 kg wegen, vereisen doorgaans twee personen om te dragen.
6. Nauwkeurigheid hoeft alleen te voldoen aan nationale normen:±0,5% is voldoende; er is geen noodzaak om te jagen op ±0,2% nauwkeurigheid.

Voordat u tot aankoop overgaat, moet u erop staan dat de fabrikant een live vergelijkende test ter plaatse uitvoert. Laat ze het instrument naar een onderstation brengen om daadwerkelijke metingen uit te voeren en de gegevens te vergelijken met uw bestaande apparatuur. Ga pas over tot betaling als de afwijking binnen 1% valt; vertrouw niet uitsluitend op de specificaties in de productbrochure. Dit is met name kritisch voor de demagnetisatiefunctie: eis een live demonstratie ter plaatse om te verifiëren dat het restmagnetisme niveau daalt tot ≤5% na demagnetisatie (gemeten met een restmagnetisme tester).

1. Wat veroorzaakt dat de metingen op een DC-weerstandstester instabiel blijven tijdens het testen? In de meeste gevallen valt het probleem in een van de volgende categorieën:
   
   1. Slecht contact in de testkabels: Controleer eerst of de testklemmen stevig zijn vastgeklemd.
   2. Overmatig restmagnetisme in de transformator: Demagnetiseer het apparaat voordat u de test uitvoert.
   3. Interferentie van nabijgelegen hoogspanningsapparatuur: Wacht tot de bron van interferentie is uitgeschakeld voordat u test.
   4. Slechte stabiliteit van het instrument zelf: In dit geval is de enige oplossing om het instrument te vervangen.
2. Wat veroorzaakt dat de DC-weerstand ongebalanceerde verhouding van driefasige wikkelingen de gespecificeerde limieten overschrijdt? Volgens nationale normen is de limiet ≤4% voor transformatoren met een nominale waarde van 1600 kVA of minder, en ≤2% (per fase) of ≤1% (per lijn) voor die met een nominale waarde van meer dan 1600 kVA. Redenen voor het overschrijden van deze limieten zijn:
   
   1. Slecht contact in de schakelaar (de meest voorkomende oorzaak).
   2. Slechte kwaliteit van wikkelingslassen.
   3. Kortsluitingen tussen windingen binnen de wikkelingen.
   4. Meetfouten (sluit eerst alle problemen met het instrument uit).
3. Kan een transformator onmiddellijk na het testen in gebruik worden genomen? Het wordt niet aanbevolen. Na het testen behoudt de transformatorkern restmagnetisme; het direct in gebruik nemen zal een aanzienlijke inschakelstroom genereren, die beschermende uitschakeling kan veroorzaken. De transformator moet worden gedemagnetiseerd voordat deze in gebruik wordt genomen:
   
   1. Natuurlijke demagnetisatie: Wacht 2–3 uur (niet aanbevolen).
   2. Handmatige demagnetisatie: Voer de procedure 10–15 minuten uit.
   3. Automatische demagnetisatie: Duurt 2–3 minuten (aanbevolen).
4. Vereist een DC-weerstandstester jaarlijkse kalibratie? In overeenstemming met de metrologieregels moet het instrument eenmaal per jaar naar een wettelijke metrologie-instelling worden gestuurd voor kalibratie; anders hebben de testgegevens geen wettelijke geldigheid. Dit is met name kritisch voor instrumenten die worden gebruikt bij ingebruikname-tests of foutanalyses, waarbij de metingen binnen de geldige kalibratieperiode moeten vallen.
5. Waarom krijgen verschillende mensen verschillende testresultaten voor dezelfde transformator? Factoren zoals de plaatsing van de testklemmen, de toegepaste klemkracht, het tijdstip van de meting en of de demagnetisatie grondig was, kunnen allemaal invloed hebben op de resultaten. Aanbevelingen:
   
   1. Standaardiseer de testmethode (met name de aansluitpunten en de teststroom).
   2. Wijs specifieke personen aan om de tests uit te voeren.
   3. Wacht tot de stroom volledig is gestabiliseerd voordat u een meting neemt.
   4. Het uitvoeren van een longitudinale vergelijking (het vergelijken van huidige gegevens met eerdere testgegevens) is over het algemeen zinvoller dan een laterale vergelijking (het vergelijken van huidige gegevens met de fabrieksgegevens van de fabrikant).
6. Wat moet er worden gedaan als de testkabels ernstig oververhit raken? Controleer eerst of de testkabels te dun zijn: een 10A uitgang vereist kabels van minimaal 4 mm², een 20A uitgang vereist 6 mm², en een 40A uitgang vereist 10 mm². Controleer vervolgens of de testduur excessief is; een enkele testrun mag niet langer dan 5 minuten duren. Inspecteer ten slotte de bedradingsterminals om er zeker van te zijn dat ze niet loszitten.
7. Wat veroorzaakt dat gegevens fluctueren tijdens het testen van lastschakelaars? Dit kan te wijten zijn aan het feit dat de schakelaar niet volledig in positie schakelt, slecht contact bij de contacten, of dat de bemonsteringsfrequentie van het instrument te hoog is ingesteld. Aanbevelingen:
   
   1. Bedien de schakelaar handmatig meerdere keren om te verifiëren dat deze soepel beweegt.
   2. Verlaag de bemonsteringsfrequentie van het instrument.
   3. Als gegevensfluctuaties aanhouden, kan de schakelaar zelf defect zijn en onderhoud of reparatie vereisen.